نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏ هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏ هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏ هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏ هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏ هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبرهنامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏ هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏ هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏ هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم‏هاي خبره نامعلومي در سيستم ‏هاي خبره

    عنوان تک پژوهش: نامعلومي در سيستم‏هاي خبره

    نگارندگان: رحيم جليني- رحمان جليني

    سال تاليف: ١٣٧٢

    وضعيت نشر: متن کامل بزودي در روي اينترنت

  

   Uncertainty in Expert Systems

   By: Rahim Jelini- Rahman Jelini

 

 

برگشت


نامعلومي در سيستم‏هاي خبره
( موانع، مشكلات، راههاي چاره )
روش
‏شناسي سيستم خبره ( بر مبناي قواعد فرآوري )، وجود رهيافتي مثمر براي رمزنگاري و پردازش دانسته ‏هاي نمادين در يك كامپيوتر را اثبات نموده است. اما مسئله نامعلومي مورد بحث در چنين برنامه ‏هايي، وجود موضوع دشواري را آشكار مي ‏سازد زيرا اساساً مزاياي برنامه ‏ريزي اعلاني، بويژه تعديل، آن هنگامي كه نامعلومي، يك راه مناسب در نظر گرفته مي ‏شود ظاهراً ناديده گرفته مي‏ شود. اين تک پژوهش، بررسي موضوعاتي كه بايستي بمنظور غلبه بر مشكلات نظري سيستم‏هاي خبره، در نظر گرفت را فراهم ساخته و نامعلومي ـ يعني كاستي‏ هايي كه يك سيستم خبره را از تحويل پاسخ‏هاي صحيح بازمي‏ دارد ـ را مورد بحث قرار مي دهد. در اينجا نتايج اخيري كه از اين موضوعات بدست آمده ‏اند مورد بحث قرار گرفته و گرايش‏هاي موجود تحقيقاتي طرح مي‏ شوند.
 رهيافت موسوم به سيستم خبره، شيوه مشخصي است كه رمزنگاري و بكاربردن نمونه هاي نمادين دانسته در كامپيوتر براي مسئله ‏گشايي در پهنه محدود تحقيق بوده و توسط اصول زير معين مي‏ شود:
* جداسازي دانسته‏‏ ها و راهبردهاي استدلال راجع به دانسته،
* رمزنگاري اعلاني دانسته دامنه بشكل اجزاء مستقل : معمولاً حقايقي كه موردِ تحتِ بررسي را توصيف مي كنند، و قواعدي كه شامل دانسته موردنياز در حل مورد مي‏ باشند. اما گاهي نيز ديگر ابزارهاي نمايش دانسته ـ همچون چارچوب‏ها يا موضوعات ساختاربندي‏ شده ـ هم بكار مي‏ روند.
* رمزنگاري روندي راهبردهاي استدلال كه توسط آن، قواعدي كه به حقايق موجود مربوط مي شوند براي تغيير پايگاه دانسته (يا گاهي پايگاه حقيقت) برگزيده شده و بنيان نهاده مي
‏شوند تا راه‏ حل ( حالت نهايي ) بدست ايد. اين بخش مربوط به استدلال (افزار استنتاج) مي‏تواند همچنين قواعد بالاتري ( فراقواعد ) كه در باره چگونگي برگزيدن قواعدِ مختصِ دامنه، رايزني مي ‏دهند را بكار برد.
اين رهيافت با دامنه هايي كه در آنها، الگوريتمها آماده دردسترس نمي‏ باشند ( زيرا مدلهاي رياضي يا موجود نبوده و يا همه جنبه هاي دانسته را دربرنمي‏
گيرند )، بجز در مواردي كه كارشناسان در حل مسائل و نيز توضيح به طريقي جزيي چگونگي به انجام رسيدن آنها، توانا هستند، بخوبي سازگار مي شود. تكنيك‏هاي برنامه ‏نويسي در اين حوزه، بر نماد‏پردازي تأكيد دارند زيرا اطلاعات سطح بالا، همچنان كه توسط انسانهاي خبره فراهم مي ‏شوند، طبيعتاً بشكل فهرست‏هاي سازمان‏ يافته ‏اي از نمادها ( و نه مجموعه ‏اي از اعداد ) رده ‏بندي مي شوند.
متأسفانه در بسياري از مواقع نمي توان از كاربرد اعداد اجتناب نمود زيرا در اين مواقع، اعداد بخشي از داده‏ هاي دردسترسي مي باشند كه مثلاً از طريق دريافتگري فراهم مي شوند. بعلاوه دانسته ‏اي كه از سوي انسان سازمان‏ بندي شده باشد غير دقيق، نامعلوم يا مبهم مي باشد. همانطور كه پروژه ‏هاي مايسين و پراسپكتور نشان دادند نياز به بازنمايي و گسترش نامعلومي در سيستمهاي خبره از همان آغاز تصديق شده ‏است. در اين تحقيقات، نامعلومي به شيوه‏ اي بسيار مستقيم، از طريق واگذاري ضرايب (به اصطلاح) اطمينان به قاعده و حقايق، نشان داده مي شوند. اين اعداد، كم ‏و‏ بيش با احتمالات مرتبط بوده و قواعد رياضي، در تركيب نامعلومي‏ هاي شرايط جزيي در قواعد، و در گسترش نامعلومي از پيشينه ها تا نتايج، و نيز در ادغام نامعلومي‏ هاي منتج‏ شده از قواعد موازي اي كه به همان حقايق پايان يافته‏ اند، پيشنهاد شده ‏اند. درهرحال ابهامي كه در نماد‏ها راه يافته است ( به استثناي آنهايي كه مربوط به كنترل منطق مشكّک مي باشند ) غالباً ناديده گرفته مي شود.
 

1 مقدمه
2 سازه
‏هاي اطمينان در سيستم‏هاي استنتاجي الگوگرا
            1ـ2 گام‏هاي اساسي در گسترش عدد
            2ـ2 محدوديت‏هاي رهيافت ضريب اطمينان
 

3 معناشناسي حقايق نامعلوم يا مبهم
كتابشناسي

برگشت به سایت ارتباط  |  برگشت به صفحه اصلي  |  برگشت به صفحه اصلي سايت